Na twee jaar van voorbereiding is onlangs de nieuwe Vaticaanse nieuwssite online gegaan: www.vaticannews.va.
Dit voorjaar reisden 1.500 pelgrims naar Lourdes. Voorafgaand aan de bedevaart sprak katholiekleven.nl met Nousha (44) en Piet Buijs (81) uit Arnhem. Ze zijn inmiddels weer thuis. We vragen hen: hoe hebben ze de bedevaart ervaren?
Voor de 44-jarige Nousha Dehghanemanshadi was het haar eerste bedevaart naar Lourdes. Voor de 81-jarige Piet Buijs voelde de reis juist als een bijzondere terugkeer naar een plek die hem tien jaar eerder al diep geraakt had. Toch vonden de twee parochianen, ondanks hun totaal verschillende levensfase en achtergrond, tijdens dezelfde bedevaart iets van dezelfde ervaring terug: rust, verbondenheid en verdieping. “Het voelde alsof je één grote familie bent”, vertelt Nousha. Piet noemt Lourdes op zijn beurt “een soort oase van vredelievendheid en vriendelijkheid.”
Nousha, werkzaam als jeugdbeschermer, werd nog maar kort geleden op 44-jarige leeftijd gedoopt in de Katholieke Kerk. De bedevaart kwam voor haar daarom op een bijzonder moment. “Het voelde echt als een kers op de taart na mijn doop”, vertelt ze. “Ik had al veel over Lourdes gehoord en Maria heeft sowieso een speciaal plekje in mijn hart.” Ze besloot haar twaalfjarige dochter mee te nemen naar Frankrijk, juist omdat ze haar iets wilde laten ervaren van geloof, zorgzaamheid en dienstbaarheid aan anderen.
De reis bleek uiteindelijk veel meer te worden dan Nousha vooraf had verwacht. Haar dochter ging aanvankelijk nog met enige tegenzin mee. “Ze wist totaal niet wat ze ervan moest verwachten”, vertelt Nousha lachend. “Maar na de eerste dag draaide alles om. Ze zei alleen maar: ‘Mam, iedereen is hier zo lief.’” Juist die openheid en vriendelijkheid van mensen maakten diepe indruk op moeder en dochter. “Je raakt zomaar met mensen in gesprek op straat of op een terras. Iedereen staat open voor elkaar.”
De eerste bedevaart bracht Nousha niet alleen dichter bij andere pelgrims, maar ook dichter bij haar eigen dochter. “We hebben echt een nieuwe band opgebouwd”, vertelt ze. “Eerder wist zij eigenlijk weinig van wat ik allemaal deed in de kerk. Nu deelt ze die ervaring met mij.” Na thuiskomst had haar dochter zelfs moeite om weer te wennen aan het gewone leven. “Ze kwam ’s nachts naar me toe en zei: ‘Ik mis iedereen.’ Dat had ik echt nooit verwacht.”
Innerlijke rust
Voor Nousha waren vooral de lichtprocessie en de stilte bij de grot indrukwekkend. “Dat zoveel mensen samen met kaarsen lopen en in allerlei talen het Weesgegroet bidden, dat maakte echt indruk. Dan voel je dat je niet alleen bent.” Ook de grot van Lourdes raakte haar diep. “Daar hing zo’n bijzondere stilte. Dat gaf mij echt innerlijke rust.”
Tijdens de bedevaart ontmoette ze ook mensen die met ziekte en pijn naar Lourdes waren gekomen. Sommige gesprekken bleven haar bij. “Ik sprak mensen die echt hoopten op genezing. Dat vond ik prachtig om te zien. Ondanks alles gingen ze daarheen met zoveel hoop en kracht.” Ook een reanimatie in een restaurant maakte indruk. Pelgrims vingen elkaar daarna emotioneel op. “Dan merk je hoe mensen echt naar elkaar omzien.”
“Ik vertel dingen aan Maria die ik niet eens tegen mijn eigen moeder durf te zeggen.”
Dat Nousha uiteindelijk katholiek werd, begon bij haar ouders. Zij lieten zich op latere leeftijd dopen en Nousha hielp hen daarbij als tolk vanuit het Farsi. “Zo ben ik eigenlijk zelf in dat proces meegezogen”, vertelt ze. Hoewel kerk voor haar niet onbekend was, durfde ze vroeger vaak niet zomaar naar binnen. “Maar via mijn ouders kwam ik er steeds meer mee in aanraking.”
Vooral de christelijke levenshouding sprak haar aan. “Die nederigheid en behulpzaamheid naar anderen toe vond ik heel mooi.” Binnen de Katholieke Kerk vond ze daarnaast rust en ruimte. “De tradities en sacramenten geven mij veel houvast. Maar ik vind het ook prettig dat er ruimte blijft voor je eigen interpretatie.”
Maria kreeg daarbij een belangrijke plek in haar leven. In haar woonkamer staat een Mariabeeld waar ze regelmatig bidt. “Soms vertel ik dingen aan Maria die ik niet eens tegen mijn eigen moeder durf te zeggen”, zegt ze eerlijk. “Ik zie haar echt als een moederfiguur die mij helpt en kracht geeft.”
Ook Piet Buijs ervoer tijdens de bedevaart diezelfde verbondenheid, al beleefde hij de reis vanuit een heel andere levensfase. De oud-psycholoog uit Arnhem is al sinds de jaren zeventig actief binnen de parochie en ging samen met zijn vrouw naar Lourdes. “We hadden besloten dat we nog één keer zo’n grote reis wilden maken”, vertelt hij. “En het was geweldig. Heel indringend, heel vruchtbaar en ontzettend vriendelijk.”
Wat Piet vooral raakte, waren de ontmoetingen met andere pelgrims. “Iedereen was bereid om een persoonlijke toon aan te slaan. Niet alleen koetjes en kalfjes. Dat geeft binding.” Daarnaast maakten de vieringen diepe indruk op hem. Vooral een moderne kruisweg en een viering met handoplegging bleven hem bij. “Daar voelde ik heel sterk: leg al je zorgen neer.”
Voortdurende aanbidding
De 81-jarige Piet kijkt steeds vaker terug op zijn leven en merkte dat Lourdes hem daarin rust gaf. “Het voelde alsof alles als een puzzel in elkaar viel”, zegt hij. “Ik voelde me heel aanvaard en bemoedigd.” Vooral een kleine kapel met voortdurende aanbidding van het Sacrament maakte veel los. “Daar hing een warme stilte”, vertelt hij. “Geen gespannen stilte, maar een stilte die mensen verbindt.”
Zijn verbondenheid met Maria gaat terug naar zijn jeugd. Beide oma’s vereerden Maria intens. “Ze waren arm, maar ontzettend liefdevol en toegewijd”, vertelt hij. Piet herinnert zich nog goed hoe hij als kind een rozenkrans kreeg. “Dat beeld van mijn oma’s is altijd levend gebleven.”
Wat hem vooral aanspreekt in Maria is haar volledige overgave. “Die onvoorwaardelijkheid raakt mij nog steeds.” Juist daarom ervaart hij Lourdes als een plek waar mensen iets van vrede en herstel ontvangen. “Ik noem het een oase”, zegt hij. “Een plek waar je tot rust komt en waar je nieuwe energie krijgt.”
Hoewel Nousha Lourdes omschrijft als een plek “waar hemel en aarde samenkomen”, kiest Piet andere woorden. Toch bedoelen ze volgens hem uiteindelijk hetzelfde. “Het is een plek waar mensen vriendelijk en vredelievend met elkaar omgaan. Een plek waar je herstelt.”
Piet benadrukt dat de kracht van Lourdes voor hem niet zit in sensatie of spektakel, maar juist in de eenvoud. “Je hoeft daar niets te analyseren”, zegt hij. “Je ervaart gewoon dat er iets bijzonders gebeurt.” Daarom zou hij andere gelovigen zeker aanraden om ooit zelf een bedevaart mee te maken. “Maar wel met een groep”, voegt hij eraan toe. “Juist die verbondenheid met andere pelgrims geeft zoveel meerwaarde.”
- Kijk ook de video: Eerste keer naar Lourdes | “Maria heeft een bijzondere plek in mijn hart”
